In Memoriam Jan de Groot

Afscheidstoespraak Coos de Groot, 23 januari 2008

2008Vrijdagavond 18 januari rond tienen is Jan de Groot overleden, twee dagen voor z'n 78ste verjaardag. Hij stierf, sneller dan iedereen gedacht had, maar in de waardigheid die voor hem het hoogste goed was, en op de plek die hij zelf uitgekozen had - al is hij uiteindelijk maar elf uur in het hospitium aan de Eendrachtskade geweest. En we waren allemaal bij hem: Renée, wij, kinderen en partners, en Anneke, zijn en onze nicht. En Pa en Moe keken vanaf hun foto toe.

We nemen vandaag afscheid van hem en het doet goed dat we dat met zo velen hier samen doen. Jan zelf zou daar verheugd over geweest zijn. En eigenlijk had ie het liefst ook hier aanwezig willen zijn, maar dat viel niet te regelen. We zijn hier juist omdat hij er niet meer is.

Lees meer

"Een bijzondere buurt"

Zo’n veertig jaren woonden Carolus de Groot (1898–1972) en Johanna de Groot-Kipperman (1893–1975) aan de Bedumerweg 106. Het was ook het huis van de hond Monty en de poes zonder staart. En van Johan, Jan en
Carolus natuurlijk. In de jaren vijftig kwamen daar hun vrouwen Martha, Dina en Eekje op bezoek en nog weer wat later wij, hun kinderen. Dit verhaal gaat over Jan en de Bedumerweg. Het zijn interviews met de beide broers van Jan, mijn ooms Johan (1927-2003) en Carolus (1931). Gewapend met een cassetterecorder heb ik (Coos) ze in het najaar van 1989 laten vertellen over vroeger, over hun altijd aanwezige familie en hoe het was op De Hoogte op te groeien.

Johan de Groot over de buurt en zijn familie
"De Hoogte was een bijzondere buurt. Het was een vrij afgesloten gemeenschap. Je moest eerst helemaal de Bedumerweg af, voordat je in de Stad kwam. Ik kende eigenlijk alle jongens en meisjes van de buurt. Tussen De Hoogte en bijvoorbeeld het Deliplein gaapte een wereld van verschil. Dag en nacht. Het Deliplein was echt het laagste van het laagste. Op De Hoogte werd de krant gelezen, het Volksdagblad; iedereen was georganiseerd; op 1 mei stikte het van de rode vlaggen."

Lees meer

"Nooit verwend geweest met kleren"

Carolus de Groot over de buurt en zijn familie

"Het was in die tijd heel duidelijk zichtbaar tot welke categorie je behoorde. Arbeiders hadden een pet op. Mannen met een hoed waren 'heren', ook al hadden ze maar een hongerloontje zoals onderwijzers. Bij ons zag je het aan de kleren. Wij droegen kleding van het Crisis Comité. Een keer in de zoveel tijd kon je die ophalen. Nee, met kleren zijn wij nooit verwend geweest."

Lees meer

Leer ons alzo deze dagen tellen ...

Leer ons alzo onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen.


(Statenbijbel, 1637, Psalm 90 vers 12)
 
leerons

Wandkleed van de hand van
S.H. (Dina) de Groot-Nijdam
1923-1992, 1965